Mijn verhaal...

Home           Chris           Lotty           Hedda
Hallo ik ben Hedda v. Engelenburg-Lanooij.
Mijn naam is officieel met een ij.
Geboren uit: Lotty Lanooy (de dochter van Chris en Belly Lanooy-Schuitemaker)
En Charley Mol.

Ik maak het 3 Luik, tot nu toe, compleet.

Ben geboren voor het huwelijk van mijn ouders, waardoor ik in de riante positie verkeer
een Lanooij te zijn als vrouw.

Als kind kreeg ik op school al achten en negens voor tekenen.

Ben getrouwd met Henk van Engelenburg.
Een gezin met 3 kinderen.
Een goedlopende naaimachine zaak, met alles erop en eraan.
Naaimachines, fournituren, stoffen, handwerken en zelfs tijdelijk wol.
Dus altijd een druk en bezig leven gehad. Het was in ieder geval beslist nooit saai.

Er was dus eigenlijk nooit tijd en rust om eens lekker te gaan zitten tekenen.
Mijn creativiteit uitte zich wel in breiwerken en kleding voor de kinderen en mezelf.

Nadat de kinderen het huis uit waren, was de rust voor tekenen nog niet te vinden.
Er was altijd wel wat.

In 2004 ben ik begonnen aan een website over: “Mijn Opa, Chris Lanooy”.
De rede hiervoor was eigenlijk een tentoonstelling in “De meestoof”,
op St. Annaland, Zeeland.

Er kwam in 2000 iemand bij me, die een tentoonstelling aan het voorbereiden was in Zeeland
in de geboorteplaats van mijn Grootvader.
Met de vraag of ik mee wilde werken aan die tentoonstelling.
Hij had allerlei vragen over mijn grootouders, waar ik niet echt antwoorden op had.
Dit maakte me vanbinnen boos.
Ik dacht: “Anderen weten veel meer over MIJN grootouders dan ik”!!!
Dat kan toch niet waar zijn!!!

Dit ontaarde in een speurtocht naar wie mijn grootouders eigenlijk waren.
Hoe krijg je informatie, hoe ga je dat doen?
Ik heb een boek gekocht: “HTML voor Dummies”,
en ben aan de hand daarvan aan een website begonnen.

Wat is het toch een raar gegeven,
dat je niet luisteren wilt naar verhalen over vroeger, zolang het kan.
In mijn ogen had mijn moeder een roze bril op als het over haar vader ging.
U begrijpt vast wel wat ik daarmee bedoel.
Totdat er geen mensen meer leven, en dan komen de vragen,
hoe was dit en hoe zat dat!!!

Het resultaat van de website heeft tot nu toe gedraaid
en heeft heel wat complimenten en reacties opgeleverd aan foto’s, gegevens en verhalen.
Heel erg leuk, en hartelijk dank aan alle gulle gevers van foto’s en commentaren
over mijn grootouders, en opa in het bijzonder!!

Nu dan het 3 Luik Lanooij.
Waarin ook mijn moeder Lotty een stuk eerbetoon krijgt.
En ik sluit de rij met mijn creaties.

Ik heb wel getracht met mijn beperkte kennis, me aan de digitale tijd aan te passen.
Ik hoop dat ik daar een beetje in geslaagd ben.
Ik wilde een eigen sfeer en niet een site als alle anderen.
Daarin lijk ik dus wel een beetje op mijn grootvader. Hij was ook op zoek naar een eigen stijl.
Als het goed is,
kunt u nu ook op Ipad en Mobiele tetefoon meelezen.


Mocht het bij u niet werken, waardeer ik het zeer als u mij dit wilt laten weten per Email!!!

Er mee ophouden wilde ik niet, want de foto-database is nog lang niet compleet.
Het resultaat van vele jaren geeft al een mooi overzicht van zijn werk tot nog toe.
Het is onvoorstelbaar wat 2 kleine, maar stevige handen kunnen produceren in een mensenleven.
Het moet je broodwinning maar zijn.

Dus de vraag aan u om foto’s van uw Lanooy Items blijft open.
HEEL GRAAG ZELFS!!!
Er klink altijd een vraag bij.
“Of ze op de site mogen”. Nee wordt gerespecteerd!!!
(Maar dan moet ik dit wel weten natuurlijk.)

Ernaast is er een “Te Koop" pagina,
waar Items van Chris Lanooy te koop mogen worden gezet
en ik speel voor bemiddelaar.
Mits dit niet uit de hand loopt natuurlijk.
Kosteloos!! Ik vraag alleen mooie foto’s voor mijn database
met maten en signaturen.

Om een lang verhaal korter te maken.

In 2010 kwam ik ten val waardoor ik minder mobiel werd.
We verhuisden naar een appartementencomplex en daar kreeg ik
tijd en gedwongen rust, die ik nodig had om te kunnen tekenen.
Mijn man kwam op een dag thuis met een hele grote bos lelies
en die zette de sluisdeuren open voor een hele serie tekeningen.

Bloemen dagen me uit om ze zo realistisch mogelijk op papier te zetten.
Als ik tekende, was het altijd in zwart-wit.
Met papier, potlood en een gummetje was ik compleet.
Tot op een dag mijn jongste dochter zegt:
"Mam, waarom kleur je ze nooit, Je kunt het toch proberen"!
Ik was altijd bang om het te verprutsen.

Dat was mede de aansporing, die ik nodig had om over de drempel heen te stappen.
Eerst alleen met Aquarel kleurpotloden en toen met Aquarel papier en verf.
Acryl gaat me ook steeds beter bevallen.
Olieverf ruikt niet erg aangenaam in huis. dat is dus geen goed idee.
Ik heb geen atelier, waar je lekker kunt rommelen.


De voorlopige resultaten staan op mijn deel van het: “ 3 Luik Lanooy ”

Net als mijn grootvader en ouders ben ik een buitenkind en geniet intens van de natuur,
vogels die over vliegen, alles wat groeit en bloeit.
Landschappen, zonsondergangen
(wat een kleuren combinaties soms, schitterend, soms staat de hemel in brand).
Het geeft een gevoel van geluk en vrijheid.


Veel plezier met mijn website.
U mag uw mening geven in mijn "Gastenboek!"
Vindt u het mooi of juist niet?
Ik ben benieuwd?


Home           Chris           Lotty           Hedda

© Hedda van Engelenburg-Lanooij